Sis Perdesinin Ardında

Vadinin Derinliği
Gümüş Gölcük’ten ayrıldıktan sonra, sis yeniden yoğunlaştı. Ancak bu kez Pofuduk Ayı ve arkadaşları
korkmuyor, aksine sisin dilini anlamaya başlıyorlardı. Sis kalınlaştığında durmaları, inceldiğinde iler
lemeleri gerektiğini öğrenmişlerdi. Şarkı Ağacı’ndan aldıkları parşömen, Pofuduk Ayı’nın cebinde
hafifçe titriyordu; sanki yolu gösteriyordu.
4
“Vadi düşündüğümüzden çok daha büyük,” dedi Gezgin-Gaga Turna, haritasına yeni çizgiler eklerken.
“Ama bu parşömen sayesinde kaybolmayacağız.” Utangaç-Diken Kirpi, yol boyunca topladığı küçük
çiçekleri sırtındaki meyvelerin arasına yerleştirmişti. “Bu çiçekler sisin içinde bile parlıyor,” dedi Kirpi,
“belki bize yardımcı olurlar.”
Pofuduk Ayı, arkadaşlarının bu uyumuna gülümsedi. Her biri, kendi yeteneğiyle gruba katkı sağlıyordu.
Turna bilgiyi, Kirpi doğanın armağanlarını, kendisi ise cesareti ve rehberliği. Birlikte, her engeli aşabi
lirlerdi.